Vrouwen zorgen
Door: Boudewijn
Blijf op de hoogte en volg Boudewijn
02 Mei 2010 | Jemen, Sanaa
“Jemenitische mannen zijn niet te vertrouwen. Als ik verliefd word, zal ik het niet laten merken. Ik wil nooit trouwen” aldus Nada. Ik schat Nada midden 20 en ze geeft les op mijn taalschool. Ze draagt een stijlvolle getailleerde balto (zwarte jurk) met zilverkleurige versieringen. In de school draagt ze geen niqab. Khadisja, secretaresse op de school, wil wel trouwen. Ze mikt op mannen van rond de veertig, want ze vindt zich zelf al behoorlijk op leeftijd. Ik geef haar niet veel meer dan 30.
Na mijn les klets ik vaak met andere leraren en de secretaresse. Om te oefenen het liefst in Arabisch, maar dan komen de gesprekken niet verder dan: wat heb je gegeten en wat heb je gedaan in het weekend. Vandaag spreken we in het Engels over een belangrijker onderwerp.
In Jemen is het gebruikelijk dat de moeder van een jongen een geschikte bruid zoekt. De vader heeft de taak om de bruidsschat te betalen. Nada en Khadisja zijn geen doorsnee vrouwen. Dat blijkt alleen al uit het feit dat ze van hun vader zonder niqab op onze school mogen werken. Toch vraag ik of er vanuit de familie geen druk wordt uitgeoefend. De moeder van Khadisja bidt elke dag dat haar dochter een man vindt. De vader van Nada vindt het gezellig dat zijn dochter thuis woont dus hij vindt het prima zo.
Ik bespreek het onderwerp ook met mijn leraren. Amal, zelf getrouwd, ziet het somber in voor Khadisja: Jemenitische mannen willen veel kinderen, het is belachelijk, maar ze is te oud. Een medestudent denkt dat het probleem ergens anders ligt. Khadisja draagt ook op straat geen niqab. Ook al zeggen mannen dat het hun niet uitmaakt, "in the end" willen ze niet trouwen met een ongesluierde vrouw.
Aan de ongetrouwde Mogib leg ik de stelling voor dat Jemenitische mannen niet te vertrouwen zijn. Volgens Mogib is 50% inderdaad niet te vertrouwen, maar het percentage bij de vrouwen ligt op 100%!!!
De vinger krijg ik er niet helemaal achter. Wel is duidelijk dat de man-vrouw verhoudingen bizar zijn. Afgezien van familieleden zijn er geen contacten met personen van het andere geslacht, tot dat er getrouwd wordt.
Maar Nada en Khadisja hebben dus wel contact met buitenlandse mannelijke studenten. Sterker nog ze hebben het plan opgevat om met een groepje te gaan lunchen. Dat lijkt me wel leuk en bijzonder. Via via hoor ik de volgende dag dat Khadisja ongenadig op haar lazer heeft gekregen van de conservatieve leraar Ismael en directeur Hamoud. Zo’n trip zou natuurlijk ongepast zijn en slecht voor het imago van de school. Ik verwacht dat ze wel van slag zal zijn. Maar Khadisja is niet makkelijk klein te krijgen. Ze vraagt of ik een keer mee ga lunchen met haar Nada en student Mark. Wanneer precies weet ze niet, daar moet ze nog even over nadenken. Ik ben benieuwd.
Na mijn les klets ik vaak met andere leraren en de secretaresse. Om te oefenen het liefst in Arabisch, maar dan komen de gesprekken niet verder dan: wat heb je gegeten en wat heb je gedaan in het weekend. Vandaag spreken we in het Engels over een belangrijker onderwerp.
In Jemen is het gebruikelijk dat de moeder van een jongen een geschikte bruid zoekt. De vader heeft de taak om de bruidsschat te betalen. Nada en Khadisja zijn geen doorsnee vrouwen. Dat blijkt alleen al uit het feit dat ze van hun vader zonder niqab op onze school mogen werken. Toch vraag ik of er vanuit de familie geen druk wordt uitgeoefend. De moeder van Khadisja bidt elke dag dat haar dochter een man vindt. De vader van Nada vindt het gezellig dat zijn dochter thuis woont dus hij vindt het prima zo.
Ik bespreek het onderwerp ook met mijn leraren. Amal, zelf getrouwd, ziet het somber in voor Khadisja: Jemenitische mannen willen veel kinderen, het is belachelijk, maar ze is te oud. Een medestudent denkt dat het probleem ergens anders ligt. Khadisja draagt ook op straat geen niqab. Ook al zeggen mannen dat het hun niet uitmaakt, "in the end" willen ze niet trouwen met een ongesluierde vrouw.
Aan de ongetrouwde Mogib leg ik de stelling voor dat Jemenitische mannen niet te vertrouwen zijn. Volgens Mogib is 50% inderdaad niet te vertrouwen, maar het percentage bij de vrouwen ligt op 100%!!!
De vinger krijg ik er niet helemaal achter. Wel is duidelijk dat de man-vrouw verhoudingen bizar zijn. Afgezien van familieleden zijn er geen contacten met personen van het andere geslacht, tot dat er getrouwd wordt.
Maar Nada en Khadisja hebben dus wel contact met buitenlandse mannelijke studenten. Sterker nog ze hebben het plan opgevat om met een groepje te gaan lunchen. Dat lijkt me wel leuk en bijzonder. Via via hoor ik de volgende dag dat Khadisja ongenadig op haar lazer heeft gekregen van de conservatieve leraar Ismael en directeur Hamoud. Zo’n trip zou natuurlijk ongepast zijn en slecht voor het imago van de school. Ik verwacht dat ze wel van slag zal zijn. Maar Khadisja is niet makkelijk klein te krijgen. Ze vraagt of ik een keer mee ga lunchen met haar Nada en student Mark. Wanneer precies weet ze niet, daar moet ze nog even over nadenken. Ik ben benieuwd.
-
02 Mei 2010 - 15:49
Monique S:
Je gaat geen vrouwen in problemen brengen hé!!
Dan ga ik 'veilig' een hapje eten bij Mangiare ;)
En ja, Twente is kampioen...
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
