Bijzonder uitje
Door: Boudewijn
Blijf op de hoogte en volg Boudewijn
18 Mei 2010 | Jemen, Sanaa
Nada haalt een mes uit haar tas. “Hiermee ga ik jullie vermoorden…..grapje” Medestudent Mark en ik zitten met 3 Jemenietische vrouwen in de mooie 4WD van Khadiesja. Nada was de hele middag gespannen, maar op de terugweg wordt ze baldadig.
De lunch met Khadiesja en Nada is er dan toch van gekomen. Onverwacht wordt mij dinsdag ochtend meegdeeld dat vandaag de lunch is. Ik wist dat het plan er was, maar twijfelde of en wanneer ze wilden doorzetten. Ik had al een afspraak staan met Pjotr, Sylvia en Jusitine. Die kan ik niet zo maar afzeggen, dus stel voor met zijn allen te gaan lunchen.
Khadiesja werkt tot 2 uur en Pjotr, Sylvia en Jusitine hebben om half 3 weer les. Ik lunch dus 2 keer deze dag. We rijden naar een leuk restaurant aan de rand van de stad. Belquis, de nicht van Khadiesja is ook meegekomen. Ze draagt een nigqab. Khadiesja en Nada houden het bij een hoofddoek. Als we het terras oplopen, kijken alle aanwezigen naar ons. Drie Jemenitische vrouwen en twee Westerse mannen!! Ik voel me enigszins ongemakkelijk.
Mark vraagt of ze niet bang zijn dat ze gedonder krijgen op school. Khadiesja begint te glunderen. Het zal wel loslopen, en eigenlijk vindt ze conflicten wel leuk. Nada is stil en eet weinig, ze vindt het allemaal niet makkelijk.
“Willen jullie nog een stukje rijden buiten de stad?” Tuurlijk, het is Jemen hier hebben we de tijd. Enigszins bezorgd benaderen we de checkpoints. Onterecht: Khadiesja is hier eerder heen gegaan om te vragen of ze twee buitenlanders mocht meenemen. “De lunch” blijkt een uitgebreide trip met degelijke voorbereiding. We bezoeken een oud verlaten dorpje. Gebombardeerd tijdens de burgeroorlog in 1994. We rijden door naar een stuwmeer. Ondanks het grijs grauwe weer is het er prachtig. Zoals op meer plekken met mooi uitzicht zitten er groepjes mannen qat te kauwen.
Na een korte wandeling rijden we terug naar de stad. Het wordt al bijna donker. Deze dag eindigt zoals veel ontmoetingen met Jemenieten. Nada zegt dat we haar altijd mogen bellen als we iets nodig hebben in Jemen. Ook al zijn vrijwel alle vrouwen in Jemen onbenaderbaar, ze blijken net zo gastvrij als hun mannelijke landgenoten.
De lunch met Khadiesja en Nada is er dan toch van gekomen. Onverwacht wordt mij dinsdag ochtend meegdeeld dat vandaag de lunch is. Ik wist dat het plan er was, maar twijfelde of en wanneer ze wilden doorzetten. Ik had al een afspraak staan met Pjotr, Sylvia en Jusitine. Die kan ik niet zo maar afzeggen, dus stel voor met zijn allen te gaan lunchen.
Khadiesja werkt tot 2 uur en Pjotr, Sylvia en Jusitine hebben om half 3 weer les. Ik lunch dus 2 keer deze dag. We rijden naar een leuk restaurant aan de rand van de stad. Belquis, de nicht van Khadiesja is ook meegekomen. Ze draagt een nigqab. Khadiesja en Nada houden het bij een hoofddoek. Als we het terras oplopen, kijken alle aanwezigen naar ons. Drie Jemenitische vrouwen en twee Westerse mannen!! Ik voel me enigszins ongemakkelijk.
Mark vraagt of ze niet bang zijn dat ze gedonder krijgen op school. Khadiesja begint te glunderen. Het zal wel loslopen, en eigenlijk vindt ze conflicten wel leuk. Nada is stil en eet weinig, ze vindt het allemaal niet makkelijk.
“Willen jullie nog een stukje rijden buiten de stad?” Tuurlijk, het is Jemen hier hebben we de tijd. Enigszins bezorgd benaderen we de checkpoints. Onterecht: Khadiesja is hier eerder heen gegaan om te vragen of ze twee buitenlanders mocht meenemen. “De lunch” blijkt een uitgebreide trip met degelijke voorbereiding. We bezoeken een oud verlaten dorpje. Gebombardeerd tijdens de burgeroorlog in 1994. We rijden door naar een stuwmeer. Ondanks het grijs grauwe weer is het er prachtig. Zoals op meer plekken met mooi uitzicht zitten er groepjes mannen qat te kauwen.
Na een korte wandeling rijden we terug naar de stad. Het wordt al bijna donker. Deze dag eindigt zoals veel ontmoetingen met Jemenieten. Nada zegt dat we haar altijd mogen bellen als we iets nodig hebben in Jemen. Ook al zijn vrijwel alle vrouwen in Jemen onbenaderbaar, ze blijken net zo gastvrij als hun mannelijke landgenoten.
-
19 Mei 2010 - 10:43
Khadija:
I was surprised when Boudewijn told me it was the first time for him to go out with Yemeni females. O.K, dear, that was shocking. Why did not you tell me that before lunch not after. It seems that you are living in an isolated place. Let me tell you something, now with foreign companies and NGOs here, it is not rare any more to find mixed groups of Yemenis and foreigners having lunch …etc. Things change dear Boudewijn. Maybe it was unusual only for you. I understand that, since it is the first time for you to be in Yemen.
For the institute, I did not want to have any clash with Dr. Hamoud and teacher Ismael just because I really respect them. And to be in clash with them for a silly issue like this was worthless.
You keep telling me that the Old City of Sana’a is a nice place and its people are good. Of course there are good things and bad things in our country like anywhere else. So, why I only read about the ambiguous, ironic impressions in your blog?? You have to be objective, have not you?
And I have a notice about cultures, when we travel to a western country, we, always, are given a big handout to learn about the country’s culture and traditions and what to do and what not to do. That is understandable, But what I find it strange is that when foreigners are in our country, they want us to deal with them according their culture too.!!!????
Really, my appreciation and admiration to our culture increase more and more every time I deal with westerns.
-
25 Mei 2010 - 10:19
Marije:
Salaam Khadija,
thank you for your message, very interesting to read what you have to say and what you think!!
For us western people, sometimes it is really difficult to imagine what life if like in a place like Sanaa, the same as for you maybe it is difficult to imagine life in Amsterdam. Here at University, for example, things go very different. It doesn't mean things are better or worse, just different. I am really happy Judith (and Boudewijn, although I only know Judith) write their blogs and tell us about things they think are different. It teaches us about your culture and life.
I hope, as an addition to the blogs of Judith and Boudewijn, you will write more about how you see things, that would be very interesting!
Take care, ma'salaam,
Marije (Meriam) -
26 Mei 2010 - 11:19
Judith Spiegel:
Dear Khadija,
I appreciate your frank reply, and Marije's equally frank reply thereto. Bou is not ironical, he is surprised, these things should not be mixed up. As to good and bad Yemen, you are right. But let's not forget that there is still a big female Yemeni majority who cannot, never, go out with Western men. Or that last month, I interviewed a 12-year old divorced girl.
I noticed before that Yemeni people are not always happy if you write about these things. They do not like reality and believe that by writing about the darker sides of Yemen, one puts Yemen in a bad light. Now I strongly believe that writing about these things is important, if you want any change. Of course, we must not forget to write about the fantastic things of Yemen either, like its very very kind people like yourself. Trust me, we know and advertise this!
As to the NGO-people, I am happy to hear that they have lunches with Yemeni's, finally something concrete from that side. This is irony ;-)
Judith
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
